klocki hamulcowe brembo
BMP-3 [Rosja] - Pancerni.net BMP-3 [Rosja] - Pancerni.net
Pancerni.net
wtorek, 25 lipiec 2017
BMP-3 [Rosja] PDF E-mail
ImageBojowy wóz piechoty BMP-3 wprowadzono do uzbrojenia armii rosyjskiej w 1990 roku i natychmiast wzbudził duże poruszenie w zachodnich kręgach konstruktorów broni pancernej z uwagi na fakt, że nie ma on nic wspólnego z poprzednimi modelami wozów: BMP-1 i BMP-2.
Na zachodzie miał on przejściową nazwę M1990/1.BMP-3 swoją sylwetką przypomina czołg lekki, gdyż ma obły kształt i jest
stosunkowo wysoki.
Kadłub i wieża BMP-3 wykonane są z dwóch rodzajów płyt - stalowych (głównie w przedniej strefie pojazdu) i aluminiowych (charakterystyczne dla pojazdów desantowych). Pancerz przedni zapewnia prawdopodobnie częściową ochronę przed pociskami o kalibrze do 30 mm i odłamkami. Przypuszcza się, że może on zawierać elementy laminowane.
Podział kadłuba jest inny niż w poprzednich radzieckich bojowych wozach piechoty. Przedział kierowania znajduje się z przodu pojazdu. Stanowisko mechanika-kierowcy umieszczono na osi podłużnej pojazdu (doświadczenia z Afganistanu - ochrona przed minami przeciwgąsienicowymi i lepsze pole widzenia). Po obydwu stronach kierowcy siedzą dwaj żołnierze obsługujący dwa km. Z przedziałem kierowcy połączony jest przedział desantowy, w którym mieści się pięciu żołnierzy desantu. Z tyłu, w dolnej części BMP-3, usytuowany jest przedział napędowy. Pomiędzy nim a stropem pojazdu znajduje się przejścia dla żołnierzy desantu, zakończone dwudzielnymi drzwiami, otwieranymi do tyłu. W stropie znajdują się również pokrywy przez które, w razie potrzeby, można opuścić pojazd. W samej wieży, natomiast, znajdują się stanowiska dowódcy pojazdu i działonowego. Na zewnętrznej części kadłuba zamocowano zaczepy do systemu spadochronowego lub spadochronowo-rakietowego (zadania powietrzno-desantowe). Image

Główną jednostką napędową BMP-3 jest czterosuwowy, dziesięciocylindrowy, chłodzony cieczą silnik UTD-29M o zapłonie samoczynnym. Posiada on moc 368 kW co zapewnia moc jednostkową ok. 20 kW/t. Dla porównania: M2A2 "Bradley" - 14.9 kW/t; CV 90 - 18,4 kW/t. Układ napędowy jest hydromechaniczny, z przekładnią hydrokinetyczną i czterobiegową skrzynią przekładniową. Po drodze BMP-3 może się poruszać z prędkością 70 km/h - jadąc do przodu i 20 km/h - jadąc do tyłu. Zapas paliwa - 690 litrów, pozwala na uzyskanie zasięgu 600 km.
Na układ jezdny składa się sześć par podwójnych, ogumionych kół nośnych, gumowo-metalowe gąsienice z grzebieniem prowadzącym, dwa (umieszczone z tyłu) koła napędowe, dwa koła kierunkowe (czyli napinające) oraz sześć (po każdej stronie trzy) rolek podtrzymujących. BMP-3
BMP-3 pływa z prędkością maksymalną 10 km/h. Umożliwiają mu to dwa pędniki wodne, wspomagające gąsienice osłonięte pokrywami hydrodynamicznymi. Pędniki, regulując przepływ wody, umożliwiają wykonywanie skrętów.

Uzbrojenie jest chyba najciekawszym ale zarazem najbardziej skomplikowanym i trudnym z logistycznego punktu widzenia elementem wyposażenia BMP-3.
Jednostką główną jest bruzdowana, niskociśnieniowa armata 2A70 kalibru 100 mm, o nieco mniejszej energii wylotowej pocisków niż posiada 100 mm armata czołgowa. Jest stabilizowana w dwóch płaszczyznach za pomocą układów elektrycznych. Zakres ognia w płaszczyźnie pionowej wynosi od -6° do +60°. Umożliwia to zwalczanie celów powietrznych i zakrytych. Przebijalność pocisku podkalibrowego ZBM-25, wystrzelonego z 2A70 wynosi około 400 mm litego pancerza stalowego. Nie wystarczy to oczywiście do przebicia pancerzy czołowych współczesnych czołgów podstawowych, ale z powodzeniem może się przyczynić do uszkodzenia ich układów jezdnych lub układów kierowania ogniem, co wystarczy na wyeliminowanie pojazdu z walki na pewien czas. Szybkostrzelność armaty wynosi około 10 strzałów na minutę.
W BMP-3 zamontowano system 9K116, umożliwiający wystrzeliwanie PPK 9M117 "Bastion" (NATO - AT-10 "Stabber") - stosowanych od 1986 w czołgach T-55M. Jest to system drugiej generacji, w którym pocisk jest naprowadzany na cel poprzez samoczynne regulowanie odległości osi wiązki laserowej, którą działonowy oświetla cel. Prędkość przelotowa pocisku wynosi 375 m/s przy locie na maksymalny zasięg 4000 m (minimalny 100 m), co daje przeciwnikowi od 10 do 15 s na reakcje (od momentu ostrzeżenia o opromieniowaniu wiązką laserową). Przebijalność PPK wynosi ok. 700 mm litego pancerza stalowego.

Z armatą 2A70 sprzężona jest druga, tym razem samoczynna, również stabilizowana w dwóch płaszczyznach, zasilana dwustronnie (swoboda doboru amunicji przez dowódcę pojazdu) 30 mm armata 2A72. Umożliwia ona niszczenie lekko opancerzonych wozów bojowych, środków ogniowych i żołnierzy na odległość do 4000 m oraz celów powietrznych do 2000 m z szybkostrzelnością 200, 300 lub 500 strzałów na minutę.
Oprócz ww. systemów, w skład uzbrojenia BMP-3 wchodzą jeszcze 3 km PKT kal. 7,62 mm, w tym jeden sprzężony w wieży z uzbrojeniem głównym. Dwa pozostałe to karabiny tzw. kursowe, z przodu kadłuba pojazdu.
Zapas amunicji do poszczególnych systemów wygląda następująco: 22 naboje 100 mm, 6 PPK, 305 naboi kumulacyjnych 30 mm i 195 naboi podkalibrowych 30 mm oraz 6000 naboi do km.
Do uzbrojenia opisanego powyżej dochodzi jeszcze broń osobista załogi i desantu.


Google Ads
Wiadomości Wprost
Tani hosting
Profesjonalny hosting
Serwery dedykowane
Servery VPS
Tani hosting www

Google PageRank™

© 2008 Zechmann for Pancerni.net. All rights reserved.