klocki hamulcowe brembo
WZT-1 [Polska] - Pancerni.net WZT-1 [Polska] - Pancerni.net
Pancerni.net
wtorek, 28 marzec 2017
Start arrow Wozy specjalne arrow WZT-1 [ZSRR]
WZT-1 [Polska] PDF E-mail
ImageNa początku lat pięćdziesiątych w ZSRR podjęto prace konstrukcyjne nad ciągnikiem ewakuacyjnym opartym o podwozie wprowadzonych wówczas do produkcji czołgów T-54. Wkrótce zbudowano prototyp wozu oznaczony jako BTS-1 (Bronirowannyj Tjagacz Sriednij ­model 1). Pojazd ten skierowano do produkcji seryjnej, a następnie wprowadzono na uzbrojenie Armii Radzieckiej jako standardowy wóz pomocy technicznej pododdziałów remontowych. W 1955 r. BTS-1 poddano modernizacji wyposażając go w wyciągarkę i niewielki składany dźwig. Tak zmodyfikowany pojazd otrzymał oznaczenie BTS-2. Początkowo wóz ten budowany był na podwoziu czołgu T-54,a następnie czołgu T-55. Pod koniec lat sześćdziesiątych licencję BTS-2 zakupiła Polska  i Czechosłowacja. Na podstawie otrzymanej dokumentacji technicznej Zakład Produkcji Doświadczalnej Zakładów Mechanicznych „Bumar-Łabędy” przygotował prototyp ciągnika ewakuacyjnego, który w Polsce otrzymał oznaczenie WZT-1 (Wóz Zabezpieczenia Technicznego - model 1). Pojazd został przyjęty na uzbrojenie Wojska Polskiego, gdzie zastąpił starsze typy ciągników pancernych .

Produkcja w Polsce
Produkcja wozu zabezpieczenia technicznego WZT-1 została uruchomiona w 1970 r. w Zakładach Mechanicznych „Bumar -Łabędy" w Gliwicach. Pierwsze serie pojazdów wykonywano w oparciu o podwozia czołgów T-55. W późniejszym okresie zastąpiły je podwozia czołgów T-55A. WZT-1 produkowane były do 1978 r. kiedy to ich miejsce na liniach montażowych zajęły nowocześniejsze pojazdy WZT-2.

Charakterystyka techniczna
Kadłub - do zbudowania pojazdu wykorzystano kadłub czołgu T-54/55. W celu zamontowania urządzeń specjalnych jego wnętrze podzielono na dwa przedziały: kierowania i napędowy. Przedział kierowania mieści się w przedniej części kadłuba. Wewnątrz przedziału umieszczono siedziska trzech członków załogi: dowódcy pojazdu (z prawej), mechanika - kierowcy (z lewej z przodu) i mechanika (z lewej z tyłu). Nad siedziskami dowódcy i mechanika - kierowcy w stropie znajdują się włazy zamykane pokrywami. W dnie kadłuba umieszczony jest właz zapasowy z pokrywą otwieraną do wnętrza wozu. Przedział napędowy zajmuje środkową i tylną część kadłuba. Od przedziału kierowania oddziela go dźwiękoszczelna przegroda. W przedziale tym umieszczono wyciągarkę, silnik z układami oraz zespoły układu przeniesienia mocy. Nad wyciągarką znajduje się zdejmowana płyta pancerna, na której zamocowano mechanizm przeciążeniowy. Nad silnikiem wykonano luki obsługowe zasłonięte płytami pancernymi. Na zewnątrz wozu na płytach stropowych przedziału napędowego, umieszczono skrzynię ładunkową. W tylnej części kadłuba, na wsporniku, przymocowano rolki prowadzące linę wyciągarki.

Napęd i układ przeniesienia mocy - pojazd napędzany jest wielopaliwowym silnikiem o zapłonie samoczynnym typu W-55A, identycznym jak w czołgu T-55. Jest to silnik dwunastocylindrowy, widlasty, o kącie rozwarcia cylindrów - 60°. Pojemność skokowa silnika wynosi 38.881 cm3. Przy 2000 obr./min. osiąga on moc maksymalną 426 kW (580 KM). Zużycie paliwa podczas jazdy po drogach I90-210 l/100 km, w terenie 300-330 I/100 km. Układ przeniesienia mocy ­mechaniczny. W jego skład wchodzą następujące zespoły: przekładnia pośrednia, sprzęgło główne, skrzynia przekładniowa, dwa planetarne mechanicy skrętu i dwie przekładnie boczne. Przekładnia pośrednia posiada dodatkowe wyprowadzenie napędu (mechanizm zwrotny) służące do przekazania momentu obrotowego do wyciągarki. Sprzęgło główne wielotarczowe, suche. włączane mechanicznie. Skrzynia przekładniowa ze stałym zazębieniem kół zębatych o pięciu biegach do przodu i jednym w tył. Biegi 3, 4, 5 posiadają synchronizatory. Planetarne mechanizmy skrętu - dwustopniowe ze sprzęgłami blokującymi. Z mechanizmami skrętu konstrukcyjnie połączono hamulce taśmowe z nakładkami z tworzywa sztucznego. Przekładnie boczne - dwustopniowe, planetarne.

Układ bieżny - składa się z zespołu gąsienicowego i zawieszenia. W zespole gąsienicowym znajduje się: dziesięć kół nośnych, dwa koła napędzające z tyłu, dwa koła napinające z przodu oraz dwie gąsienice. Kola nośne podwójne z gumowymi bandażami. Koła napinające odlewane, usztywnione żebrami. Mechanizm napinający ślimakowy. Koła napędzające z wymiennymi wieńcami zębatymi. Gąsienice metalowe, drobnoogniwowe, jednogrzebieniowe. W każdej gąsienicy znajduje się 90 ogniw. Dla zwiększenia przyczepności na gąsienice noga być zakładane ostrogi (10 ostróg na każdą rozmieszczonych równomiernie wzdłuż całej długości gąsienicy). Zawieszenie kół nośnych niezależne na wahaczach i wałkach skrętnych. Na pierwszej i ostatniej parze kół zastosowano łopatkowe amortyzatory hydrauliczne. Wszystkie wahacze maja ograniczniki skoku.

Uzbrojenie - WZT-1 został uzbrojony w wielokalibrowy karabin maszynowy kalibru 12,7 mm, Granatnik przeciwpancerny oraz granaty ręczne. Wielokalibrowy karabin maszynowy typu DSzK zamontowano na obrotowej podstawie przy włazie dowódcy. Umożliwia on zwalczanie celów powietrznych na odległości do 1600 m oraz celów naziemnych do 1500 m (lekko opancerzonych 800 m). Do strzelania używana jest amunicja przeciwpancerna i przeciwpancerno-zapalajaco­smugowa. Prędkość początkowa pocisku 830-850 m/s. Szybkostrzelność praktyczna 80 strz./min. Ładowanie taśmowe. Pojemność jednej taśmy 50 szt. naboi. Jednostka ognia karabinu 200 naboi. Granatnik przeciwpancerny typu RPG-7 przewożony jest wewnątrz wozu na specjalnych uchwytach lewej burcie. Jednostka ognia wynosi - 3 naboje. Granaty ręczne typu F-1 umieszczone są w torbach na prawej ścianie wozu. Łączna liczba granatów 12 szt.



Google Ads
Wiadomości Wprost
Tani hosting
Profesjonalny hosting
Serwery dedykowane
Servery VPS
Tani hosting www

Google PageRank™

© 2008 Zechmann for Pancerni.net. All rights reserved.